یا رب العالمین

وَ إِذَا مَسَّ الْانسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنبِهِ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَائمًا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَا إِلىَ‏ ضُرٍّ مَّسَّهُ  كَذَالِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كاَنُواْ يَعْمَلُونَ (یونس-۱۲)

و چون انسان را گرفتارى رسد، ما را بر پهلو خفته، يا نشسته، يا ايستاده بخواند، پس همين كه گرفتاريش را از او برطرف كنيم، چنان مى‏رود كه گويى هرگز ما را براى گرفتاريى كه به او رسيده بود، به دعا نخوانده است ...

یاد لحظات سخت این چند ساله ی عمر که گاهی امتحان مینامیدیم و گاهی کنکور، بخیر... .

یا علی